با کارمندان تکرو سازمان چگونه رفتار کنیم؟

با کارمندان تکرو سازمان چگونه رفتار کنیم؟ 


با کارمندان تکرو سازمان چگونه رفتار کنیم؟


مترجم : زارع، حسن


سال انتشار : 1386


چکیده


 این مقاله ویژگی ها و اثرات افراد و کارمندان تک رو را در یک سازمان، تیم یا گروه را بررسی می کند و خط مشی هایی برای مدیریت و رفتار با افراد تکرو ارائه می نماید.


منبع : (منبع اصلی) http://www.work911.com، (منبع ترجمه) روزنامه همشهری،‌ چهارشنبه 9 خرداد 1386، سال پانزدهم، شماره 4281، صفحه 23.کلیدواژه : کارمند تک رو ؛ خط مشی رفتار با کارمند تکرو ؛ مدیریت افراد تکرو


-------------------------------------------------------------------------


 1- کارمند تکرو در سازمان، گروه یا تیم


فرد تک‌‌رو سعی دارد از مسیر خودش پیش برود و همیشه می‌خواهد اندکی جلوتر از دیگر اعضای گروه گام بردارد. او تمایل به مستقل بودن دارد و هرگز به‌طور کامل با دیگر اعضای گروه همراه نمی‌شود. انسان تک‌رو معمولاً در راه انجام امور موانعی را ایجاد می‌کند و همیشه به دنبال راه‌های متمایزی برای انجام امور می‌گردد، اگرچه گاهی اوقات این‌راه‌های متمایز مؤثر نمی‌باشند.


 مدیریت بر کارکنان تک‌رویی که به نظر می‌رسد نسبت به قوانین عمومی، رویه سازمانی، قدرت مافوق خود و یا حتی پاداش‌ها و تنبیهات بی‌تفاوت هستند، مشکل است. کارمند تک‌رو همکاری بی‌شماری با سازمان دارد، به خاطر این که او اغلب به عنوان انسان مزاحمی که دیگران را تشویق می‌کند و یا حتی شخصی که به دیگران فشار می‌آورد که به‌طور متفاوت فکر کنند، عمل می‌کند.


 متأسفانه کارمندان تک‌رو همچنین می‌توانند به عنوان انسان‌های تحمیل کننده، پرخاشگر و یا حتی نفرت‌انگیز ظاهر شوند و در بدترین موقعیت‌ها، آنها می‌توانند کابوس‌های مرتبی را برای کسانی که باید بر آنها مدیریت کنند، فراهم آورند.


 سازمان‌ها برای این که دگرگون شوند، نیاز دارند که بتوانند خودشان را بیازمایند. ممکن است آنچه که در سال‌های گذشته انجام می‌شده در این سال کارایی نداشته باشد. تحقیق در سازمان‌های موفق به ما نشان می‌دهد که آنها قادر بودند هنگامی که نیاز داشتند خودشان را متحول کنند.


 متأسفانه بعضی از سازمان‌ها به‌خصوص سازمان‌های دولتی، میل و اشتیاق به تکرار روش‌های قدیمی دارند، حتی اگر این روش‌های قدیمی مدت زیادی بهترین روش نبوده باشند. رکود سازمانی، سازمان را عقب نگه می‌دارد و حتی موجودیت سازمان را تهدید می‌کند.


 کارمندان تک‌رو برای خنثی کردن رکود تلاش می‌کنند. آنها دائماً در حال پرسش هستند و اغلب اوقات این پرسش‌ها انتقادآمیز است. کارمندان تک‌روی خوب اغلب راه‌حل‌ها و پیشنهاداتی را برای حل مشکلات ارائه می‌کنند، که به دلیل استدلال‌های قدرتمند آنها را به سختی می‌توان رد کرد.


 یکی از محکم‌ترین کمک‌های کارمند تک‌رو این است که می‌تواند اطرافیان خود را به تجزیه و تحلیل و ارزیابی مضمون فرضیات اصلی گروه وادار کند. ویژگی خوب کارمند تک‌رو این است که می‌تواند وجدان سازمان شود.


 ارتباط بین مدیر و کارمند تک‌رو می‌تواند مفید و به‌طور نسبی جدا از دشمنی و کینه باشد، مشروط بر آن که کارمند تک‌رو در محیطی که از همکاری‌هایش قدردانی کنند، کار و فعالیت کند.


 متأسفانه، این همکاری‌ها همراه با یک هزینه رخ می‌دهد. زیرا کارمندان تک‌رو میل به پرحرفی و رک بودن بالایی دارند، آنها مایلند که گروه و سازمان را مختل کنند، به‌خصوص در سازمان‌هایی که تحمل کمتری برای تضاد و کشمکش وجود دارد، مدیریت این افراد بسیار سخت است و حتی ممکن است دستورالعمل‌های مدیرانشان را نادیده بگیرند.


 مسأله گیج‌کننده‌تر این است که در حقیقت کارمندان تک‌رو نمی‌توانند عضو خوبی به خصوص برای کارهای گروهی باشند، پرخاشگری و روش ارتباطی کند آنها مردم را در سکوت نگه می‌دارد و همکاری‌هایشان در اجتماعات گروهی می‌تواند خشمگین کننده باشد، به طوری که به نظر می‌رسد از ارتباطات گروهی فراری هستند. بعضی مواقع تصمیمات گرفته شده از سوی مدیر یا گروه، توسط آنها نادیده گرفته می‌شود.


  زشت همیشه زشت است. وقتی که کارمندان تک‌رو بسیار کاردان و زیرک هستند، آنها می‌توانند به مقدار زیادی همکاری و کمک مثبت ارائه دهند و اغلب اوقات در حقیقت کارمندان تک‌رو نسبت به انجام آنچه که به آنها واگذار شده بسیار خوب و عالی هستند. اما کارمندان تک‌رویی که زیرک و کاردان نیستند، همکاریشان تقریباً همیشه منفی خواهد بود. کارمندان تک‌رو مقدار زیادی تعارض و ناامیدی را بدون مطرح کردن هر چیز با ارزش یا ایده‌هایی که مفید باشند به وجود می‌آورند. این گونه کارمندان در مسایل اجرایی سست پایه و سخت‌گیر هستند.


 دومین وضعیت زشت زمانی اتفاق می‌افتد که سازمان، همکاری‌های ماجراجویانه کارمند تک‌رو را تشخیص ندهد. در طول این دوره زمانی، کارمند تک‌رو از تک‌روی به سوی فدایی و قربانی شدن و افسارگسیختگی حرکت می‌کند و در هر مرحله صبر و بردباری سازمان نسبت به رفتار به ظاهر کنترل‌ناپدیر کارمند تک‌رو کمتر و کارمند تک‌رو قویتر و کنترل‌ناپذیر می‌شود.


 2- خط مشی های رفتار با کارمندان تک رو


مدیران می‌توانند برنامه‌های وسیعی را برای مهار کردن قدرت و انرژی کارمند تک‌رو بکار گیرند. خط مشی مدیر، خوبی، بدی و یا زشتی اعمال و رفتار کارمند تک‌رو را تعیین می‌کند. در زیر بعضی از خط‌مشی‌ها آمده است:


 اخطارهای خود را رک و صریح اعلام کنید: ممکن نیست شما بتوانید کارمند تک‌رو را در یک وضعیت معین قرار دهید، ولی می‌توانید او را راهنمایی کنید. رمز آن در این است که دیدگاه شما در باره چگونگی سهیم کردن او در تشکیلات سازمان روشن شود و تشخیص دهید که همکاری وی ممکن است با دیگر کارمندان متفاوت باشد. کارمند تک‌رو نیازمند است که بداند شما از او چه انتظاراتی دارید و چه چیزهایی نیاز دارید.


کار کردن برای برقراری ارتباط نه ایجاد قدرت و نفوذ: قدرت و مقام اداری شما ممکن نیست اثرات زیادی برکارمند تک‌رو داشته باشد. انتظار نداشته باشید که او به خواسته‌های شما به سادگی و به خاطر این که شما رئیس او هستید، تن دهد. اما چه چیزهایی در توسعه ارتباط شما با این قبیل کارمندان و دو طرفه کردن ارتباط مؤثر خواهد بود؟ گفت و شنود دو طرفه ابزار شماست. نخست باید به آنچه کارمند تک‌رو می‌گوید با میل و رضایت گوش داد. این بدان معنی است که سؤالات زیادی رد و بدل شود. همچنین بدین معنی است که نشان دهید همکاری‌هایش را گرامی می‌دارید.


نصیحت و انتقاد: کارمندان تک‌رو معمولاً قصد ندارند که چالش‌انگیز باشند. ولی آنها این‌طور ظاهر می‌شوند، زیرا آنها به سادگی در باره این که چه‌طور ممکن است نسبت به پیرامونشان موثر باشند فکر نمی‌کنند. به همین دلیل، مهم است که مورد انتقاد و نصیحت قرار گیرند، تا در مورد آنچه که انجام می‌دهند، دقت کنند. چنانچه حضور کارمند تک‌رو در یک جلسه زیان‌بخش است، باید به او تذکر داده شود. بهترین راه برای نصیحت و انتقاد از یک کارمند تک‌رو این است که در مورد ارزش‌ها و اصول اساسی سازمان با او صحبت کنید و سپس به سمت هدف مشخصی حرکت کنید. نصیحت فقط در مورد رفتار منفی نمی‌باشد و مدیر نیاز دارد به کارمند تک‌رو اجازه دهد تا بداند همکاری‌های خارق‌العاده او قابل قدردانی و ارزشمند است. چنانچه شما قصد دارید همکاری مثبت کارمند تک‌رو را حفظ نمایید، ضروری است که به او اجازه دهید تا نسبت به مشکلات رفتاری خود آگاه شود.


ارتباط دوستانه با انسان بدخو: اگر کارمند تک‌روی شما بدخو، بی‌تجربه و زیان‌بخش است و خیلی لایق و شایسته نیست، شما مشکل برجسته‌ای دارید. مشکل این است که این شخص خود را مجاز بداند که بدون اعتنا به مافوق و داشتن همکاری مثبت کار خود را پیش ببرد و به همین دلیل تمام سازمان می‌تواند مسموم باشد. موقعیت‌هایی وجود خواهد داشت که بهترین مسیر برای فعالیت است و کسانی که در این مسیر حرکت می‌کنند تشویق می‌شوند، مخصوصاً اگر آنها دائماً افرادی نفاق‌افکن باشند.


پشتیبانی و حمایت: به خاطر داشته باشید که کارمند تک‌رو میل به وابستگی گروهی ندارد و بنابر این از حمایت بسیاری از گروه‌ها برخوردار نیست. او به عقاید و توانایی خودش بیشتر از حمایت‌های گروهی اعتماد دارد. چنانچه شما از همکاری‌های کارمند تک‌روی خود قدردانی کنید، شما نیاز خواهید داشت که این همکاری‌ها را به بیشتر کارمندهای مورد قبول، به خصوص در مشاغل و اجتماعات گروهی خاطرنشان کنید و نشان دهید که برای عقاید و خلاقیت او ارزش قائل هستید، حتی اگر روش او را دوست نداشته باشید.


آزمون محدودیت‌ها: کارمند تک‌رویی که در حال پیشرفت است نیاز دارد که به او یادآور شود اهداف سازمانی وجود دارند که خیلی مهم هستند. کمک به کارمند تک‌رو، او را بر روی این اهداف متمرکز می‌کند. دقت کنید بدون توجه به اصول و عقایدی که ممکن است یک کارمند تک‌رو داشته باشد، با او به‌طور مستبدانه برخورد نکنید. کارمند تک‌رو می‌تواند در امور مربوط به سازمان همکاری مثبت یا منفی داشته باشد و می‌تواند برای هر مدیر نعمت و یا مصیبت باشد. در بسیاری از تصمیماتی که شما خواهید گرفت این مسأله وجود دارد که سازمان و مدیر چه‌طور تغییر جهت‌های کارمند تک‌رو را تحمل می‌کنند. چنانچه شما بتوانید انرژی کارمند تک‌رو را مهار کنید و نیروی او را تسلیم خود نمایید، او می‌تواند نقش مهمی را در کمک به سازمان ایفا کند و کم‌تحرکی و رکود را دور بیاندازد و به سمت تغییر خود حرکت کند.

!! نوشته شده توسط محمدرضا | ۱۱:٥٤ ‎ب.ظ | ۱۳۸۸/٥/۱٧ نظرات ()